Muzeum mieści się w kameralnym wnętrzu XVII-wiecznej kamienicy przy rzeszowskim Rynku (wejście od ul. Baldachówka). Prezentuje cenne i niepowtarzalne zabytki związane z Rzeszowem i regionem. Wśród nich znajdują się średniowieczne miecze, szyszak husarski „pappenheimer” z XVII wieku wraz z napierśnikiem, XIX-wieczny kapelusz rzeszowskiego policjanta czy mundur urzędnika austro-węgierskiego. Na wystawie „Sześć wieków Rzeszowa” zobaczyć można bezcenną pamiątkę po bohaterze czasów Legionów i walk o granice RP – szablę płk. Leopolda Lisa-Kuli, zaś w jednej z sal jest prezentowany oryginalny widok Rzeszowa z 1936 roku namalowany akwarelą przez Józefa Kozieja. W części związanej z II wojną światową można zobaczyć mundur polskiego „pancerniaka” gen. Stanisława Maczka. Na wystawie "Historia na szkle zapisana" znajdują się pamiątki po znanym rzeszowskim fotografie Edwardzie Januszu. W zbiorach muzealnych znajduje się około 32 tysięcy negatywów pochodzących z jego zakładu fotograficznego. Warto dodać, że podczas uroczystego otwarcia Muzeum w 2002 roku gościem honorowym był ostatni Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej na Uchodźstwie Ryszard Kaczorowski. Również w 2002 roku instytucja została uhonorowana prestiżową nagrodą ministerialną – „Sybillą”, która jest swego rodzaju „oskarem” w polskim muzealnictwie.
poniedziałek, 31 sierpnia 2020
czwartek, 27 sierpnia 2020
Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie (Al.Jerozolimskie 3)
Ekspozycja stała ukazuje historię wojskowości polskiej od powstania państwa w X wieku do zakończenia II wojny światowej w 1945 roku. W Sali średniowiecza prezentowane jest uzbrojenie rycerstwa polskiego do XV w. Szczególnie cennym zabytkiem jest złocony hełm - szyszak z diademem z X-XI w. Zobaczyć tu można pełną zbroję kolczą z XIII w. oraz dwa miecze znalezione na pobojowisku pod Płowcami. Centralny akcent stanowi obraz autorstwa Wojciecha Kossaka pt. Bitwa pod Grunwaldem. W dalszej części ekspozycji uwagę zwraca kolekcja zbroi renesansowych, a wśród nich typowe dla tego okresu zbroje maksymiliańskie. Szczególną rolę w naszej historii odegrała husaria, uważana przez współczesnych za najwspanialszą jazdę świata. Na wystawie możemy zobaczyć zbroje husarskie; płytowe i karaceny oraz towarzysza husarskiego w pełnym uzbrojeniu z charakterystyczną lamparcią skórą. Na początku XVIII w. został ustanowiony Order Orła Białego, najwyższe do dzisiaj odznaczenie państwowe. Bogato zdobiony krzyż orderowy można podziwiać w Sali Saskiej.
Sala Orientalna prezentuje największą w Polsce kolekcję uzbrojenia pochodzącą z Azji, Północnej Afryki, Australii i Oceanii. Szczególną uwagę przykuwa gablota japońska ze zbrojami i bronią samurajów z okresu rządów szogunów z dynastii Tokugawów (XVI-XIX w.). Wyjątkowym zabytkiem jest niezwykle rzadki, kompletny, paradny, samurajski rząd koński.
Sale II W.Ś. W salach poświęconych wojskowości XX w. obejrzeć można konstrukcje broni polskich inżynierów np. karabin przeciwpancerny Ur wz. 35, pistolet maszynowy Mors, karabin samopowtarzalny Maroszka czy legendarny pistolet Vis wz. 35. O sukcesach polskiej kryptologii przypominają dwie niemieckie maszyny szyfrujące Enigma. Osoby zainteresowane tematyką II wojny światowej mogą obejrzeć umundurowanie i uzbrojenie żołnierzy polskich walczących w kampanii wrześniowej 1939 r., w szeregach Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie i Armii Polskiej na Wschodzie. Wśród cennych pamiątek należy wymienić mundury generałów: Władysława Sikorskiego, Kazimierza Sosnkowskiego czy Stanisława Sosabowskiego. Znajdują się także pamiątki po asach lotnictwa: Stanisławie Skalskim i Witoldzie Urbanowiczu. Odrębna sala poświęcona jest Powstaniu Warszawskiemu.
Park plenerowy. Wchodząc przez bramę Muzeum oczom zwiedzających ukazuje się znajoma sylwetka radzieckiego czołgu T-34, spopularyzowanego w filmie "Czterej pancerni i pies". Kolejnym ciekawym pojazdem jest samochód pancerny „Kubuś”, zbudowany przez powstańców warszawskich. Niezwykłą kolekcję stanowią radzieckie samoloty z II wojny światowej. W Muzeum prezentujemy unikalne na skalę światową maszyny: Ił-10 i Pe-2FT.
poniedziałek, 24 sierpnia 2020
Muzeum Archeologiczne w Poznaniu (ul. Wodna 27)
Wystawa Śmierć i życie w starożytnym Egipcie składa się z ponad sto zabytków ze wszystkich epok staroegipskiej historii. Wyjątkowe obiekty przybliżają nam kulturę starożytnego Egiptu. Wśród nich obelisk z Athribis, ustawiony na dziedzińcu Pałacu Górków. Właściwym wprowadzeniem do galerii egipskiej jest replika dekoracji komory sarkofagowej z grobowca Tutanchamona w Dolinie Królów. Ten zawierający niezwykle bogate wyposażenie i niemal nienaruszony grób został odkryty w 1922 roku przez angielskiego archeologa Howarda Cartera. Znajdujące się w Muzeum Kairskim skarby z grobowca, w tym słynna złota maska, trumny, kapliczki, posążki, meble i biżuteria to nie tylko dzieła sztuki o ogromnej wartości materialnej i artystycznej, ale przede wszystkim świadectwo staroegipskich wierzeń. Malowidła w grobowcu przedstawiają najważniejsze tematy związane z odrodzeniem króla do życia wiecznego, w tym sceny: ceremonii Otwarcia Ust, magicznego ożywienia jego mumii, czy przyjęcia Tutanchamona przez bogów w Krainie Zachodniej – państwie umarłych. Po prawej bogini Hathor podaje mu znak anch, oznaczający "życie”; za królem stoi bóg Anubis, boski balsamista, przewodnik zmarłych i patron nekropoli. Po lewej wita króla bogini Nut, a następnie Tutanchamon obejmuje się z bogiem Ozyrysem, władcą państwa umarłych ...
Wystawa Tu powstała Polska jest podróżą do epoki średniowiecza. Przybliża życie codzienne ludności regionu Wielkopolski w czasach kształtowania się naszej państwowości. Odnosi się do ważnych zmian kulturowych jak: konwersja z religii pogańskiej na chrześcijańską, powstawaniem pierwszych miast, czy umacnianiem się królewskiej władzy. Na ekspozycji prezentowana jest cenna biżuteria, oręż wojów i rycerzy, relikwiarze, monety. Można podziwiać kunszt średniowiecznych rzemieślników m.in.: złotników, płatnerzy, kowali, garncarzy, czy bednarzy. Zabytki te wplecione są w narrację historyczną dotyczącą wzniosłych momentów w dziejach Polski. A we wzmocnieniu wrażeń pomagają efekty dźwiękowe i muzyczna oprawa wprowadzająca w klimat średnich wieków.
Na tym nie koniec zwiedzania. W Muzeum prezentowane są również inne wystawy stałe: Pradzieje Wielkopolski, Archeologia Sudanu, Sztuka Naskalna Afryki Północnej.
czwartek, 20 sierpnia 2020
Muzeum Kultury Kurpiowskiej w Ostrołęce (plac gen. Józefa Bema 8)
Wystawę „Ostrołęka i Kurpie. Między wątkiem historii a osnową życia” tworzą archiwalia i przedmioty związane z mieszkańcami Ostrołęki oraz Kurpiami, fragmenty poezji o Ostrołęce autorstwa Izraela Szterna oraz treści w multimediach. Wystawa nie przenosi zwiedzającego w dawny świat. Wręcz przeciwnie. Zwiedzający nie traci kontaktu ze współczesnością, jest jej udziałem, twórcą, ma świadomość własnego czasu. Pierwsza część ekspozycji – „W lustrze uliczek” – ukazuje fotograficzny portret mieszkańców Ostrołęki podczas dnia świątecznego. Poprzez fotografie poznajemy ludzi podczas prowincjonalnej fiesty. Pozują do fotografii w atelierowych wnętrzach miejscowych fotografów. W kolejnej przestrzeni wystawy, zatytułowanej „Szepty codzienności” poruszono zagadnienie realiów życia ostrołęczan. Największy procent mieszkańców stanowili rzemieślnicy, następnie sklepikarze, rolnicy, inteligencja zaś stanowiła niewielki ich odsetek. Sala „Wycinanka kurpiowska” prezentuje jedną z najbardziej znanych i rozpoznawalnych dziedzin sztuki Kurpiów. Ukazuje początki wycinankarstwa oraz najstarsze jego formy (wycinanki, które funkcjonowały w oryginalnym wnętrzu – na ścianach izby – i były wyrazem upodobań estetycznych mieszkańców wsi). Najcenniejsze obiekty pochodzą z lat trzydziestych XX wieku. Prezentuje dokonania indywidualne twórców (charakterystyczne dla nich ornamenty i rozwiązania kompozycyjne). Wśród wycinanek dominują dwie podstawowe formy: leluje i gwiazdy – nazywane też kołami. Na sali „Stanisław Skolimowski. Nierzeczywiste” prezentowane są prace malarskie Stanisława Skolimowskiego związanego z Ostrołęką od 1963 roku. Wystawie obrazów towarzyszą ekfrazy autorstwa Karola Samsela. Uzupełniają ją również artefakty związane z malarzem. Prace eksponowane w „Galerii sztuki polskiej pierwszej połowy XX wieku” przedstawiają najważniejsze tendencje sztuki polskiej tego okresu. Możemy zapoznać się również ze stylistyką Młodej Polski, reprezentowaną przez krakowską szkołę pejzażu oraz środowisko rzeźby. Wystawa prezentuje prace artystów związanych z Akademią Sztuk Pięknych, następnie te, oddające tendencje awangardowe (głównie ukazane pracami artystów związanych z grupą formistów i w mniejszym stopniu awangardy krakowskiej lat 30. XX wieku) oraz tendencje klasycyzujące, silnie obecne w sztuce dwudziestolecia międzywojennego, a związane głównie z przedstawicielami Stowarzyszenia Artystów Polskich Rytm.
Przy ul. Warszawskiej 2a w Ostrołęce znajduje się Pomnik Mauzoleum żołnierzy poległych w bitwie pod Ostrołęką 26 maja 1831 roku. Na terenie obiektu znajdują się multimedialne wystawy, kolekcja miniaturowej armii oraz skansen artylerii Królestwa Polskiego zawierający repliki armat i jednorogów według wzoru z 1805 roku, a także kopię wyrzutni Bema. Podczas zwiedzania Pomnika Mauzoleum można oddać hołd powstańcom, których prochy spoczywają w sarkofagu. Mauzoleum i jego wnętrze zostało pieczołowicie odtworzone według dawnego projektu Borysa von Zinserlinga i Romualda Zerycha.
poniedziałek, 17 sierpnia 2020
Muzeum Broni Pancernej w Poznaniu (ul.3 Pułku Lotniczego)
Warto zobaczyć kilkadziesiąt zabytkowych pojazdów militarnych takich jak czołgi, działa samobieżne (w tym unikalny Sturmgeschuetz IV), pojazdy będące w użytkowaniu nie tylko polskiej armii, ale również niemieckiej, amerykańskiej czy radzieckiej. Eksponaty Muzeum brały udział w wielu filmach. Można obejrzeć czołg T-34 "Rudy”, który brał udział w produkcji serialu pt. "Czterej Pancerni i pies". W filmie pt. "Most szpiegów" Stevena Spielberga wykorzystano między innymi czołgi T-54 i T-55 oraz transporter opancerzony BRT-152.
Unikatowym eksponatem tego muzeum jest Działo samobieżne Sturmgeschütz IV. Zatopiony w rzece Rgilewce pojazd StuG IV należał do 2. Kp. Panzerjäger-Abteilung Brandenburg /1. Jäger-Rgt. „Brandenburg" ( 2. batalionu, 1. Pułku Niszczycieli Czołgów z Dywizji Grenadierów Pancernych „Brandenburg"). 16 i 17 stycznia w rejonie Kutna odziały Korpusu „Großdeutschland" wraz z innymi niemieckimi jednostkami stawiały opór czołgom 1. Frontu Białoruskiego marszałka Żukowa. Miażdżąca przewaga Rosjan zmusiła dowództwo Korpusu „GD" do wycofania. W czasie dwudniowych walk „II batalion został wybity niemalże do nogi". W nocy z 18 na 19 stycznia 1945 r. od strony Kutna w kierunku Koła po linii kolejowej jechały dwa działa samobieżne Sturmgeschutz (StuG). Nasz StuG zjechał z nasypu kolejowego. Przemieszczając się wzdłuż jego południowej strony dojechał do rzeki Rgilewki i chcąc ją przekroczyć, zatonął. Niewiele wiadomo o załodze Stug'a. Prawdopodobnie 2 osoby uratowały się z zatopionego pojazdu. W zamarzających kombinezonach (było ponad -20 stopni!) dotarli do Grzegorzewa. Nie uskoczyli daleko. Złapani przez Rosjan, zostali rozstrzelani. Wiosną 1945 r. z zatopionego wraku wypłynęły dwa kolejne ciała załogi StuGa. Pojazd został wydobyty w dwóch etapach. W 2006 roku ( baszta ) i w 2008 roku ( wanna ). Po ponad rocznym remoncie przeprowadzonym w poznańskich Wojskowych Zakładach Motoryzacyjnych, siłami wolontariuszy Muzeum Broni Pancernej i pracowników Zakładów, udało się przywrócić działo do stanu jezdnego!!!
czwartek, 13 sierpnia 2020
Muzeum Kultury Ludowej w Osieku nad Notecią (ul.Dworcowa 12)
To jedno z nielicznych muzeów w Polsce prezentujące obok siebie część archeologiczną i sektor etnograficzny, ściśle związany z regionem. Muzeum powstało w celu odtworzenia i zobrazowania tradycyjnych form życia wsi w dorzeczu Noteci (z terenu Krajny). Dawne budownictwo wiejskie wraz ze sprzętami i narzędziami pokazywane jest w miejscach i sytuacjach, w jakich występowały. Wyposażenie poszczególnych zagród bądź pojedynczych chat zróżnicowano sytuacją majątkową, statusem społecznym mieszkańców, uprawianymi w zagrodzie zajęciami pozarolniczymi oraz okresem, jakiego ekspozycja dotyczy. Ekspozycje są wkomponowane w krajobraz. Dobrane tradycyjne uprawy polowe i ogrodnicze, wraz z zielenią porastającą miedze, pobocza dróg, miejsca nieuprawne. Elementem ożywiającym krajobraz jest wprowadzenie inwentarza żywego – owiec, kóz i ptactwa domowego.
Na terenie osieckiego muzeum znajduje się 31 obiektów wiejskiej architektury z terenu północnej Wielkopolski z okresu od XVIII w. do pocz. XX w. wraz z przykładami tzw. „małej architektury”, tj. piecami chlebowymi, kapliczkami, studniami, krzyżem przydrożnym, gołębnikiem, piwnicą ziemną i pasieką. Jednocześnie oba sektory muzeum: archeologiczny i etnograficzny, oddzielone są od siebie neutralną otuliną roślinną, co pozytywnie wpływa na charakter zabudowy. Prócz pojedynczych chat i całych zagród, w skład skansenu wchodzą obiekty ludowego przemysłu i rzemiosła oraz ogólnowiejskiej użyteczności: trzy typy wiatraków („kożlak”, „paltrak” i „holender”), kuźnia, stolarnia z trakiem, remiza strażacka i wspomniane elementy małej architektury.
Do najcenniejszych obiektów przeniesionych na teren skansenu należą chałupy podcieniowe z przełomu XVIII i XIX wieku z Dźwierszna Wielkiego i Głubczyna (Krajna). Przykładem zastosowania ściany z „muru pruskiego” jest Chałupa szkieletowa z Dźwierszna Wielkiego z 1826 roku. Jest to budynek szerokofrontowy z wystrojem z okresu międzywojennego. Wewnątrz znajduje się wiejska szkoła wraz z zapleczem mieszkalnym dla nauczyciela. Większość sprzętów wypełniających wnętrza pochodzi z przełomu XIX i XX wieku, muzeum posiada też unikatowe, pojedyncze eksponaty z XVIII wieku. W skansenie prezentowe są jednocześnie domostwa chłopskie, pomieszczenia gospodarskie, warsztaty rzemieślnicze (kowala, szewca), sklep wiejski i karczma.
Niewątpliwie cennym uzupełnieniem ekspozycji było oddanie do użytku zwiedzających, zrekonstruowanego w 2006 roku kościoła z Lasek Wałeckich. Dzięki temu obraz tradycyjnej wsi stał się w muzeum w Osieku jeszcze pełniejszy.
poniedziałek, 10 sierpnia 2020
Muzeum Okręgowe w Pile (ul.Browarna 7)
Ekspozycja „Meble i wnętrza mieszkalne od połowy XVIII do początku XX wieku - przedmioty piękne i użyteczne” prezentuje obiekty polskiego i europejskiego rzemiosła artystycznego uzupełnione przykładami malarstwa i grafiki. W gablotach umieszczone zostały przedmioty sztuki użytkowej: fajans, kamionka, porcelit, porcelana, szkło artystyczne, srebro, które pochodzą z różnych wytwórni europejskich. Kolekcję wiodącą stanowi zbiór wyrobów Fabryki Fajansów Stanisława Mańczaka w Chodzieży (k/Piły), która w latach 1924-29 należała do najlepszych w Polsce.
Ekspozycja archeologiczna „Z przeszłości Piły i regionu”. Najstarsze ślady pobytu ludzi na ziemi nadnoteckiej pochodzą z paleolitu schyłkowego, z okresu około XII/X – VIII tys. p.n.e. Ekspozycję archeologiczną rozpoczynają zabytki pochodzące z mezolitu (VIII – VI tys. p.n.e.) i końca epoki kamienia – z neolitu (VI – III/II tys. p.n.e.). Następna część wystawy poświęcona jest wczesnej epoce brązu (pierwsza połowa II tys. p.n.e.). Prezentowane tu zabytki to gliniane naczynia oraz ozdoby, narzędzia i broń, wykonywane zarówno z kości i poroża, z krzemienia i kamienia, jak i importowane – z brązu. Dalej obejrzeć można eksponaty pochodzące ze schyłku epoki brązu i z początków epoki żelaza (czasy tzw. kultury łużyckiej i kultury pomorskiej, lata około 1200 – 300 p.n.e.). Wśród nich, obok brązowego miecza czy tzw. popielnic twarzowych, uwagę zwracają dwa skarby brązowe: ponad sześćdziesiąt siekierek i forma odlewnicza odkryte nad Notecią oraz zbiór ozdób ciała i aplikacje uprzęży końskiej znalezione nad Gwdą.
Ekspozycja historyczna „Z przeszłości Piły i regionu” obrazuje dzieje od średniowiecza do XX w. Przedstawia obiekty związane z losami trzech narodów, które zamieszkiwały tereny nadnoteckie: Polaków, Niemców, Żydów. Ważną grupę eksponatów z okresu staropolskiego stanowią pamiątki z czasów „potopu szwedzkiego”, do których należą trzy miedzioryty Eryka Dahlberga, oficera wojsk szwedzkich oraz pamiątki z bitwy pod Ujściem z 1655 r. W okresie staropolskim w Pile działało kilkanaście różnych cechów. Wśród licznych pamiątek cechowych znajdują się sztandary z XIX w. oraz skrzynie cechowe tzw. lady. W latach 1807-1815 Piła znalazła się w granicach Księstwa Warszawskiego. Czasy napoleońskie przypominają między innymi trzy grafiki: dwie francuskie z 1817 r. przedstawiające lansjera polskiego i piechura francuskiego oraz portret Fryderyka Augusta, księcia saskiego. Część wystawy zajmuje ikonografia Piły, od najstarszej litografii Napoleona Ordy z 1880 r. do kart pocztowych z XIX i I połowy XX w. Ważną grupę eksponatów stanowią pamiątki po utworzonym w Pile w 1922 r. Konsulacie RP, który od 1934 r. do wybuchu II wojny światowej znajdował się w budynku dzisiejszego Muzeum Okręgowego. Wystawę historyczną zamyka prezentacja wybranych pamiątek po Straży Granicznej, funkcjonującej w Polsce w latach 1928-1939 oraz obiektów związanych z walkami o Piłę w 1945 roku.
czwartek, 6 sierpnia 2020
Muzeum Ludowych Instrumentów Muzycznych w Szydłowcu (ul. J. Sowińskiego 2)
poniedziałek, 3 sierpnia 2020
Muzeum Etnograficzne im. Franciszka Kotuli (Rzeszów, Rynek 6)
Tyle Miejsc
wtorek, 28 lipca 2020
Skansen Archeologiczny Karpacka Troja (Trzcinica 646)
piątek, 24 lipca 2020
Muzeum Geologiczne w Warszawie (ul.Rakowiecka 4)
Tyle Miejsc
wtorek, 21 lipca 2020
Muzeum Szlachty Mazowieckiej w Ciechanowie (ul.Warszawska 61)
piątek, 17 lipca 2020
Fałatówka (Bystra, ul.Fałata 34)
Zwiedzający mogą zobaczyć tę malowniczo położoną willę, w której Fałat mieszkał blisko 20 lat. Zbiory podzielono na dwie części. Jedna dotyczy twórczości artysty – jego dorobku malarskiego i kolekcjonerskiego – a druga ma charakter biograficzno-historyczny. Pierwsza pozwala poznać prace malarskie Fałata – obrazy olejne, kompozycje akwarelowe czy litograficzne – a także eksponaty świadczące o kolekcjonerskiej pasji malarza – rzeźby i grafiki. Wszystko w oprawie autentycznych mebli, sztalug, przyborów do malowania, których używał Fałat. Druga część to spuścizna po malarzu – pamiątki osobiste, świadectwa, dokumenty, archiwalne fotografie, fragmenty pamiętników.
wtorek, 14 lipca 2020
Muzeum Historyczne w Bielsku-Białej (ul.Wzgórze 16)
Tyle Miejsc
![]() |
| Leon Wyczółkowski Autoportret (1926) |
piątek, 10 lipca 2020
Muzeum Sportu i Turystyki w Warszawie (ul.Wybrzeże Gdyńskie 4)
Tyle Miejsc
wtorek, 7 lipca 2020
Muzeum Okręgowe w Rzeszowie (ul. 3 maja 19)
Tyle Miejsc
![]() |
| Johann Drechsler Martwa natura (1794) |
piątek, 3 lipca 2020
Muzeum Zamkowe w Pszczynie (ul. Brama Wybrańców 1)
Tyle Miejsc
środa, 1 lipca 2020
Muzeum "Górnośląski Park Etnograficzny w Chorzowie" (ul.Parkowa 25)
piątek, 26 czerwca 2020
Muzeum Kultury Ludowej (Kolbuszowa, ul. Wolska 36)
Tyle Miejsc
środa, 24 czerwca 2020
Muzeum Budownictwa Ludowego (Sanok, ul. Rybickiego 3)
Tyle Miejsc.



















